I AM YAM.

magik

Mon, 05 Sep 2005 05:16:23 GMT

salamat sa diwata

at sa kanyang hiwaga

tulad ng pagdaloy ng ilog

kasabay ng pagtakbo ng mga ulap

malaya kong ipagdiriwang ang

daplis ng hanging ngayon ko lang

nalalasap

Unos man ay dumating bukas palad

ko syang patutuluyin

magsasaya

magdiriwang

magpapakabas sa ilalim ng

ulan.

tuluy tuloy na

Mon, 05 Sep 2005 00:37:10 GMT

hay.

nakakahinga na rin nang maluwag

salamat sa oras na inilaan

ng taong tunay ngang kaibigan

patanag na rin ako

sa wakas

malaya na.

tatagal ka ba

Thu, 01 Sep 2005 00:42:04 GMT

hay.

eto na naman.

sana lang talaga pwede kong ikuwento lahat.

ang hirap.

ngayong alam mo na kung kanino ka umiibig

di mo naman maamin na sa kanya nga

kaya natatakot kang sabihin sa lahat

na mahal mo na nga sya

isa pa

baka maudlot

o di kaya'y

mawala na sya sayo

kaya tulad ng dati

magmamahal ka na lang

nang di nya nalalaman

masaya naman diba

pero hanggang kelan

ikaw din

baka sumabog ka na nyan.

BOOM!

_____________

smile para di mahalata =)

BANGAG!

Fri, 26 Aug 2005 01:48:39 GMT

Alam mo yung pakiramdam na umiibig ka pero di mo alam kung kanino

yung tipong di ka makatulog sa gabi

yung tipong bugbog ka na sa kahahanap ng tamang pwesto sa higaan mo

yung pakiramdam mo lumulutang ka, dinuduyan ka

yung tipong ang dami mong gustong sabihin pero di mo masabi

yung tipong ang saya saya saya saya pero di naman talaga

pero masaya rin

yung tipong may lihim ka

pero wala kang mapagsabihan

o kung meron man

wala ka naman pala talagang sasabihin

...

pero wala kang ibang magawa

kundi magpakalunod.

bente uno

Mon, 15 Aug 2005 05:50:07 GMT

ang tanda mo na. kung sa bagay edad lang naman ang nagbago o kung meron pa man, hitsura pero ikaw ay ang dati pa ring ikaw: makulit, mapagbiro, isip-bata, nakikipaglaro sa mga bata, barkada ang mga bata, gustong maging bata, namimiss ang pagkabata. hay.

sige lang, ienjoy mo lang yan. lam ko namang alam mo ang ginagawa mo eh. alam kong marami kang gustong gawin, nagpapahinga ka lang habang pinaghahandaan mo yun. sige lang...

pero yam, dapat mong tanggapin na normal lang ang mga pagbabago sayo. di pwedeng ganyan ka nalang habangbuhay... oo nga't may mga bagay na kelangan mong panatilihin pero dapat mo ring isipin na kelangan mo rin ng pagbabago... di ka na bata. masakit mang tanggapin, pero totoo. tama na ang paglalaro, simulan mo nang harapin ang tunay na buhay.

wag kang matakot. normal lang yan.

maaga pa man para paghandaan ang kinabukasan pero dapat mong tandaan na hindi natin alam kung ano ang susunod na mga pangyayari. kelangan mo nang kumilos habang di pa huli ang lahat. mas maaga, mas mabuti.

di ko maintindihan sayo kung baket ka nagkakaganyan. pag meron ayaw mo, pag wala hinahanap mo (o, wag nang itanggi, kilala na kita!) oras na siguro para buksan mo ang pinto para sa mga pagkakataon... ikaw din, baka maiwanan ka ng byahe.

hindi habangbuhay magiging kaseng ideyal ang mundo tulad ng iniisip mo. hindi habangbuhay, maganda ang lahat para sayo. may unos na dadating, may mga luhang tutulo kaya dapat mo na itong paghandaan.

hindi ka pwedeng magpatawa at magpasaya lang ng ibang tao habangbuhay.

hindi kita tinatakot. sinasabi ko lang ang totoo. ikaw na bahala kung pano mo tatanggapin ang lahat ng sinasabi ko sayo.

KAPE!

Tue, 09 Aug 2005 17:11:11 GMT

giniling na coffee beans + giniling na butil ng mais = BAGOBO coffee

July is Nutrition Month

Sun, 07 Aug 2005 16:34:32 GMT

isang maulang sabado... walang magawa

Wed, 03 Aug 2005 07:50:09 GMT

kaya naman naisipan ni yam at ng kanyang pinsan ang maligo sa ulan

di pa nakontento, lumabas at tinawag ang buong tropa

at naglaro nang magkakasama

haha, ansaya dahail kasama si jirah

hay naku yam, ambabaw mo talaga... =)

sa isang highway...

Thu, 28 Jul 2005 14:49:38 GMT

UP FIGHT!

Mon, 18 Jul 2005 15:26:24 GMT

3-0 na tayo! go UP go, UP fight, fight, fight!

hAy

Mon, 04 Jul 2005 12:09:56 GMT

"ate, ayaw ko mag aral dito sa davao", sabi ng kapatid ko isang umaga. "Baket naman?" tanong ko.
"e kase walang bagyo dito, tapos konti pa ang holiday."
oo nga. mas madami ang araw ng pasukan dito. kawawa naman ang kapatid ko, mas marami ang mga umagang igigising nya nang maaga... mas marami ang mga hapong maghahabol sya ng dyip pauwi sa amin. Pero ayos lang, masaya naman sya sa eskwelahang pinapasukan nya. Isang buwan pa lamang syang pumapasok ay may kabarkada na sya. Kakainggit sya. Andali lang para sa kanya ang kalimutan ang mga bagay na dati nyang ginagawa noong nakatira pa kami sa Maynila. Ambilis lang din para sa kanya ang kalimutan ang mga kaibigang dati ay parati nyang kasama.
Hay.
Sana katulad nya ako.
Sana kahit papaano ay dahan dahan ko nang natatanggap na nasa ibang mundo na ako, na hindi habang buhay ay kasakasama ko ang mga taong naging karamay ko sa mabahang panahon, na normal lang ito,na balang araw ay magkakasama rin kami...
Pero paano ko magagawa ito.
Paano mo aalisin sa sistema mo ang matagal nang nakasanayan. paano mo makakalimutan ang mga taong sobrang naging bahagi na ng buhay mo.
sa tuwing maririnig ako ng kanta, may naaalala ako... sa tuwing may sumasayaw, may naaalala ako... sa tuwing kumakain ako, may naaalala ako... nakakatawa pero kahit sa simpleng pabango at amoy ng shampoo sa buhok may naaalala ako.
isa pa, di ko maiwasang ikwento kayo sa mga taong di naman kayo kilala at di pa nga kayo nakikita. bka nga minsan iniisip na naila na baliw ako. pero wala akong magagawa... di ko talaga maiwasan.
ang malungkot pa dyan, mag-isa lang akong natatawa kapag may naalala akong nakakatawang pangyayari (sino ba naman ang iba pang makakarelate diba?) at mag-isa lang din akong nagdadalamhati sa tuwing nakakadama ako ng pagkamiss sa inyo. hay.
ang hirap.
pero dapat kong kayanin.
pinili ko ito.
kaya dapat kong panindigan.
matagal pa bago ko tuluyang matanggap
pero alam ko, kaya ko ito
alam ko na namang andyan pa rin kayo
at may babalikan pa ako
hanggang sa dulo...

Muli, isang pasasalamat

Tue, 21 Jun 2005 08:20:27 GMT

salamat kay ate mel pio sa litrato "CASTPERS"

Sa mga kaibigang nagpadama ng pagmamahal at pinilit na muling magkita kita at mag salu salo

sa huling pagkakataon bago magsimula ang mga buhay-buhay ng mga tao

Sa mga taong siningit sa mga skeds nila ang pagkikita para lang makapagkuwentuhan

at mapagbuhusan ng mga problema at sama ng loob

Sa mga blockmates na super duper mega supportive, loving at lambing

Sa mga nagprepare ng pagkain at games para maging masaya ang bonding

Sa mga game na game na nagpakabata ( hindi, bata pa lang talaga tayo) para lang

maging masaya ang maghapon

Sa mga nambabara

Sa mga nang epal para lang masapawan at matalo ang kabilang grupo

( di ka magiging masaya… hehe)

Sa mga tumatawa sa mga corny na jokes

Sa mga sumulat ng best memories sa likod ko

Sa mga kasama at nakita ko sa fete

Sa mga naabutan ko sa tambayan

Sa mga nagsoli at pinaghiraman ko ng mga anik anik

Sa mga nagburn ng pictures, thesis at kanta para baunin ko pabalik sa Davao

Sa mga nakisalo sa kalokohan

Sa mga taong laging andyan

Sa mga kaibigang di kailanman nagkakasawaan

Sa mga tunay na taong nangangating marinig ang tsismis

Sa mga pulubing nag eenjoy sa pangmayamang tahanan ni Mommy Eya

Sa mga nagbigay at nagpamana ng gamit alaala

Sa mga di nakapunta dahil may ibang lakad o di kaya nama’y gwardyado ni papa

Sa mga di ko man lang nakita at nasilayan, lam kong may dahilan ang di nyo pagpunta

Sa mga taong kahit kelan ay di ko makakalimutan

Sa mga nakamiss at namiss ko

Sa inyong lahat…

Salamat, salamat, salamat

Di nyo lang alam kung pano nyo ako pinasaya…

Hanggang sa muli.

after 48 years

Wed, 15 Jun 2005 09:29:08 GMT

hay, ayaw ko pa sana magsulat hanggang di ko muling nakikita ang mga mahal kong k4 para if ever marami pa kameng mapag usapan pero sa dami ng mga nangyari sa akin, siguradong makakalimutan ko na ang iba at isa pa baka sumabog na ako dahil sa dami ng dinadala ko, kaya eto na po.

I AM YAM.

last night, my mom ang i had a big fight.(o divine, carry ko ng makipag away sa nanay ko ngaun! hehe) Pero, seryoso ako. Di na kase kinaya ng anghel sa katauhan kong manahimik at magkubli na lang. She asked me to tell her everything i want to say. ayaw ko sana. pinipigilan ko ang sarili ko pero mapilit sya kaya ayun... DUELO!

mahirap talagang magpalaki ng nanay.

i felt sad kase sa tagal ng panahon kagabi ko lang nasagot ang nanay ko nang ganun katindi pero ok narin yun at least nailabas ko lahat bago pa ako mabaliw... RELIEVED!

come on down, Kumplikasyon... di nga lang sa pag ibig (diba, matalik kong kaibigan? =) )

tapos bigla kong naisip na wala na akong mahihingan ng pamasahe ko pabalik ng maynila. buti nalang at laging andyan ang aking ever loving and pretty tita to comfort me... salamat din sa ate ko at sa taong nakaimbento ng credit card, hay..

ayun.

kahapon, i received a text from abs. interview daw. at first, nakakapanghinayang, parang gusto ko tuloy lumipad pabalik ng maynila agad pero naisip ko rin na mas sayang ang work ko dito. Sobrang blessing sa akin ang work ko. At least dito, gusto ko ang ginagawa ko. Haha, saya. Bait ng mga tao. Bait ni Lord!

yun nga lang, kelangang magsacrifice. Dahil ok ang work, kelangan kong tanggapin na malayo ako sa mga kaibigan at mga taong napamahal na sa akin. Sa pictures ko na lang kayo nakikita pero ayus lang, ganyan talaga... magkikita rin tayo... magkakasamasamang muli... balang araw.

kelangan kong sanayin ang sarili ko na davao na ito at di maynila... na walang quiapo dito... walang divisoria... walang ccp... walang mrt... walang tokyo tokyo... walang monay... walang k4... walang cast, mco at tambayan... walang cine adarna... walang blue, yellow, red at iba pang kulay ng kabadingan... walang nbi missions... walang chimis...walang girlfriends... pero in fairness madaming bading, hehe

hay.

tiis muna.

masasanay din ako sa ganitong buhay.

wag mag alala, malapit na akong present sa mga ym sessions at puyatans.

sa ngayon, immersion muna with the badjaos, meetings, editing... yun.

yun na lang muna.

magsusulat ako ng mas matinong entry sa susunod.

pansamantala, paalam kaibigan.

huling hirit bago grumadweyt

Fri, 22 Apr 2005 18:13:27 GMT

hay. di ko na naman napigilan. kahapon, after lunch pa sana ako pupunta sa masscomm but no, bigla akong nagmadali nang mabasa ko ang text ni dianne sakin : yam, dali, andito ang kumpadre ko, naka-hawaiian shirt!

di pa sana ready si yam dahil masaya pa siyang nagbabasa ng libro pero wala na syang nagawa kundi magmadali at lumipad papuntang UP. ayayay pag-ibig!

at syemps, isang malupet na tanawin nga nag naabutan, hehe. oo nga't naka hawaiian chorva talaga sya, kulay kahel pa at super gwapo nya... hay. as if nananaginip na naman si yam. tatlong beses syang dumaan sa harap namen pero wlanag ibang nasabi si yam kundi: hi po.

di ko maintindihan ang pakiramdam ko. parang gusto kong gumulong at magsisigaw... gusto kong tumalon talon at kumanta kanta habang naglalakad, gusto kong yakapin lahat ng kakilala ko, gusto kong halikan lahat ng mga taong nakakasalubong ko... basta, ganun ako kasaya.

pero di pa talaga ako nakontento dun. bumalik kame sa masscomm kinahapunan. dala ko ang isang pulang gumamela na sinabi ko kina memoy at dianne na ibibigay ko sa kanya para magmatch sa hawaiian get up nya. di naman pinalampas ng dalawa ang kahibangan ko at talagang suportado pa nila ako. pero la ang kotse sa masscomm...

haha, di pa tapos. as if naman di ko alam ang mga pinupuntahan nya. at di nga kame nabigo, nakita namen ang kotse niya. haha, sa pangalawang pagkakataon ay naglagak ako ng bulaklak sa kotse nya... hehe, la lang. dapat lalagyan pa namen ng note pero wag nalang.

at di pa talaga nakontento. chineck pa namen kung nakuha nya ang bulaklak :) pumunta pa kame sa bahay nya pero la pa sya dun... kaya tumambay nalang kame sa labas at nagkuwentuhan, haha

mare, sayang wala ka. kyut din si kumpadre, naka olive green na polo, hehe. namiss tuloy kita.

"may sayad ka ba o baliw ka lang talagaaaa..."

umiibig marahil.

umiibig nga.

allan k: kaibigan, kaibigan! nagmamaganda ako... kase umiibig ako, hehe

K4 Dreams

Mon, 18 Apr 2005 18:53:33 GMT

malayo pa ang lalakbayin natin. marami pang mangyayari.

kapit lang. walang bibitaw. walang iwanan. tuluy tuloy lang.

mararating din natin yun nang di namamalayan.

Mon, 18 Apr 2005 17:04:49 GMT

You Belong in Rome

You're a big city girl with a small town heart

Which is why you're attracted to the romance of Rome

Strolling down picture perfect streets, cappuccino in hand

And gorgeous Italian men - could life get any better?

What City Do You Belong in? Take This Quiz :-)

Find the Love of Your Life
(and More Love Quizzes) at Your New Romance.

twelve onwards

Sun, 17 Apr 2005 18:24:12 GMT

mayamaya lang, rehearsal na namen for graduation sa masscomm pero eto pa rin ako sa harap ng computer, nanggagalugad ng kung anupemen at kung anupebeh... hay.

ayun. at gud lak sa entry kong ito na 48 years na, di pa rin tapos dahil dami kong ibang inaatupag na iba.

hay. medyo kumplikado ang estadong kinalalagyan ko ngayon. ayaw ko na pero gusto ko pa rin sya, hehe (ang high school ng hirit diba?) hay naku talaga. hay layp. hay lablayp. sana nga lablayp nalang. e hinde pa naman.Waaaaaaaaaahhhh...

Kumplikasyon, come on down! Help, Ju! Berto, tulong... matalik kong kaibigan, nasan kaaaaaa...

CCP trip

Thu, 14 Apr 2005 06:56:37 GMT

CCP, CCP, CCP, CCP?

yeah, ccp is anywhere but ccp...

and last night, ccp is in tagaytay... come on down...

wala kaseng magawa

kaya, ayun... haha, go,go,go!

from qc to merville to las pinas to slex and syemps sa final destination!

hay, si memoy talaga, anytime , anywhere.

salamat, salamat. saya sobra!

kay ju na super game, alabsyu matalik kong kaibigan. "dito, dito sa puso ko..."

kay dianne na nag "sneak-out" daw pero hinatid pa ng yaya palabas ng gate, hehe

kay tetet na kaboses ni mahal

at syemps ang alamat at dyosa ng ccp na si memoy, thank you mga tsong!

asteeg.

muli isa na namang ura-uradang gala!

a trip to tagaytay at 1am, come on down, 8-15 talagaaaaa, winner as in WINNER!

sana next time mas malayo pa, haha... hello CALATAGAN, hello LAKE CALIRAYA, hello QUEZON.... hello TURTLE ISLANDS, hehe, why not?

tara na memoy, let's find the third and hopefully the FINAL sign! =)

hay. i love ccp.

adarna at hardin

Mon, 11 Apr 2005 19:52:05 GMT

hardin sa adarna

hay, sa wakas nagawa na rin namen ang matagal nang pinaparangap. we've finally seen it! anlupet... asteg talaga ang taste ng kumpadre ko. asteg, anlufet. ganda ng tahanan nyo mare!

dapat ay magbabayad kame ng tcg sa pnb pero dahil box-office ang pila, sumuko kame at nagdecide na mag adarna adventure na lang. at dahil dala ni armidoodles ang kanyang mahiwagang kotse, agad nameng binaybay ang kahabaan ng balara para sa isa na namang misyon. haha. at di kame nabigo.

eksklusibong subdibisyon ang aming pinasok pero sabi nga nila walang mahirap pag gusto kaya naman talagang di kame pinahirapan ng tadhana. asteg. di man lang kame naligaw.

malupet ang tahanan ni kumpadre. luma kung titignan pero kamangha-mangha ang disenyo at ang istraktura sa kabuuhan. idagdag mo pa ang magagandang bulaklak sa palibot na tila mga binibining nakangiti at nakaabang sa iyong pagpasok. corner lot kaya kita mo sa maraming anggulo ang kagandahan. asteg talaga.

syemps, di rin namen pinalampas ang pagkakataon ma magpaKODAK baga. (hehe) Kebs sa mga dumadaan na kapitbahay at sasakyan. ang mahalaga ay may souvenir man lang kame sa aming pagpunta sa mahiwagang adarna.

umaapaw na kasiyahan ang aming naramdaman, di ko lubusang mapaliwanag. ah basta, ang saya. kitangkita ko sa mga mata ni kumare ang saya. hay. kakaiba talaga. kahet nga si mahal at mommy eya312 , tuwang tuwa. pakiramdam namen nanalo kame sa kung anong race =)

mission accomplished!

feeling adarna

at dahil nagawa na namen ang isa, itinuloy na namen ang trip. challenge # 2: ang pagtawid sa pipeline sa umpisa'y masarap ang pakiramdam. pero kapag nasa bahagi ka na kung saan makikita mo ang sapang dumadaloy, dun ka na makakaramdam ng takot. kakaiba. manginginig kang bigla na para bang may humihila sayo pababa o pabalik sa umpisa.

buti nalang at nalampasan din namen. pagkatapos nun, ayus na ako. sarap! parang isang ibong malaya at maingat na lumilipad. ansarap lalo na nung nasa dulo na kame. asteg na naman. mababaw talaga ang block namen pero kahet na masaya naman.

chibugan sa hardin

pagkatapos, tumuloy kame sa isawan sa may ilang para sa isang " hapi bertdei liar" treat. kasama nga pala namen si olai at tris (masabi lang!) ayun tapos tuloy na sa knl para sa dan eric's ice cream, ansarap!

at dahil mahal ako ni kumare, tumuloy kame sa aming tahanan, sa hardin, hehe. wala si beh pero at least nasilayan nila ang aming munting tahanan. di man ito kasing ganda ng kina kumare, ayus na ito sakin. mas maliit, mas sweet,hehe. dun na rin namen nitira ang ice cream na supah sa sarap. as in. i love you dan eric's. kung sino ka man. ay teka kapatid mo ba si dan****? love ko rin kase sya, hehe. (masabi lang)

sa likod ng hardin at adarna

kung iisipin, wla naman talaga kameng napala sa mga ginawa namen, konting kilig lang at konting excitement.pero para sa amen, malakig achievement na yun, divine mare? sayang nga lang at di nila alam na ganito namen silang hinahangaan. kung sabagay, kebs naman nila sa amin.hay, as if ikatutuwa nilang malaman na may mga tangang umaaligid sa kanila at masaya na kahit buhok o likod lang nila ang makita. hay.

pero salamat sa kanila. kung wala sila, di kame ganito ka inspirado. di magiging ganito kasaya ang college life namen. sila ang mga dakilang guro namen, sila ang inspirasyon namen. sila ang pag ibig namen.

corny na kung corny. oa na kung oa. baduy na kung baduy. ang mahalaga, masaya kame. kebs na sa sasabihin ng iba. nag eenjoy kame at yun ang pinakamahalaga.

_______________________________________________________

habertdei sa pinakamamahal kong si MAHAL. happy birthday mahal ko. salamat po sa lahat, lahat. kahet may boyfriend ka na, di mo pa rin kame nakakalimutan. salamat sa lahat ng pinagsamahan at mga pagsasamahan pa natin. Salamat sa pagkakaibigan at higit sa lahat sa pagmamahal. mwah. salamat sa lahat, lahat. mwah ulet. tsup,tsup, hehe.

which filipino food are you?

Sun, 10 Apr 2005 12:59:01 GMT

Pinakbet: A mixture of vegetables that include:
bittermelon, eggplant, and squash

Which Filipino Food Are You?
brought to you by Quizilla

Kuwento atbp.

Sat, 02 Apr 2005 18:23:21 GMT

wala lang. matagal tagal na rin ang huli kong pagsulat sa lj ko. dami ko kaseng ginagawa. tapos, if ever man na naglolog in ako, wala rin naman akong maisulat. hay. ngayon, lulubusin ko na habang ginaganahan pa ako.

ccp dapat kame nina memoy kanina. kaya nga lang nakatulog ako. 8pm nasa baba na sila, kaso ang catch dun, 9pm ko na nabasa ang text na naghihintay pala sa baba.hay. paumanhin po. mahimbing kase akong natutulog. napagod akong bigla. nanaginip ako. si jb ang bida sa panaginip ko. lumapit sya sa akin at iniinvite akong magsimba. sabi ko titignan ko. sabi nya mahalaga raw na andun ako. tapos bigla nyang hirit: "may leprosy kase ako. gusto mo pa rin ba ako kahit may sakit ako". di ko nasagot ang tanong, nagising na kasi ako.

nung isang araw kausap ko naman ang nanay ko sa telepono. nagchikahan kame tapos bigla nyang ibinalita na may boyfriend na ang pinsn kong 4th year high school. Di ako nagrereact. tatawa kasi ako sa nanay ko. hinayaan ko lang syang magkuwento dahil alam ko naman kung san mapupunta ang usapan. at di nga ako nagkamali, bigla nalang nyang tinanong kung may boyfriend na ako. sabi ko wala. sabi nya: "san na pala si jb?". hahaha, kawawa naman si jb... tapos nanahimik ang nanay ko. natutuwa daw sya sa akin dahil wala pa akong boyfriend (achievement divine?). di daw totoong pambayad utang ako tulad ng sinabi ng lola ko. sa loob ko, di talaga noh! tapos di pa nakontento ang nanay ko humirit pa: "talaga bang wala kang boyfriend ha? o baka naman girlfriend?" sabay tawa.

nasa simbahan ako noong sabado ng gabi. biglang may lumapit sa akin na isnag batang babae sabay tanong kung ako daw ba si ate faith. sabi ko oo. biglang tumakbong pabalik ang bata sa mga kalaro. sinundan ko sya ng tingin at biglang nakuha nya ang atensyon ko nang sinabi nya sa isang kalarong babae na: "yun ba si ate faith?,crush mo sya? e di ba babae yun?" ang sagot ng kalaro: "oo, baket? hinde, tomboy rin yun!"

natatawa na lang ako sa mga pangyayari.

yun lang.

I AM YAM. bow!

Wed, 20 Oct 2004 10:42:36 GMT

uhmm, what can i say... super saya ng CAST semender sa Bacacay. Di ko pa maisip kung papano sisimulan, bukas na lang pramis! pati pictues na nakuha ko sa lomo cam ipopost ko...

Galera naman......... wish ko lang! sana matuloy tayo.

wala lang...

Mon, 13 Sep 2004 10:07:33 GMT

i'll wait!

THE TERMINAL

Sun, 12 Sep 2004 07:41:24 GMT

Kahit puyat at bangag pa, Liar, Emel, Mel and I decided to watch Spielberg's The Teminal. Late na sila dinissmiss ni Carlitos at dahil nawili rin ako sa pagtulog (12:20 na ako nagising, sowi!) we were not able to watch the 12:45 sked. Habang hinihintay ang next sked, kumain muna kame at syempre sinilip si Deirek sa Chowking. He was on duty. kaya nga lang, nasa may counter sya kaya obvious na obsvious ako kung di ko pa sya titigilan sa kakatitig. Kaya ayun, go na lang kame sa Mcdo.

Astig ang pelikula. It was a film about waiting. La lang, mejo tagus-tagusang timaan lang naman ako. Hay, oo, nahihiya akong aminin pero naiyak ako while watching the film. Bad trip, kahit nung nasa jeep na kame ni Emel pauwi, naluluha pa rin ako. Hay, o, yes, i'll wait!

At di pa dyan nagtatapos ang tama sa akin ng film. Humugot pa ako ng lakas ng loob para itext ang matagal ko nang inakalang nakalimutan ko nang pag-ibig. Buti na lang nasa ulirat pa ako. Napigilan ko ang sarili ko. Di ko sya natxt. Beh, feeling winner ako.

But no! Pagkagising ko kanina, may kung anong nagtulak sa akin para ishare ang saya ng panonood ng The Terminal sa grade 2 crush ko. Tinxt ko si Grade two crush about the terminal. Sabi ko sa kanya maganda, panoorin nya. Buburahin ko na ang message na natype ko nang bigla ko na lang maisip na itxt sa kanya ang parehong message na isinend ko kay Grade 2 crush. hay, di ko na napigilan ang sarili ko. Na send ko na. La na akong magagawa. Sana lang, wag na lang sya magreply...

Ayaw ko pero nag-eexpect ako ng reply from him. walang dumating kaya iniligo ko na lang ang pagkainip. "Hay... buti pa sya, nakapag-move on na" sabi ko sa sarili.

pagkatapos kong maligo, nawawala ang fone ko. Di ko hinanap. Kebs sa fone. Nagbasa na ako ng readings. After an hour, muli kong naisip ang telepono ko. Sinubukan kong hanapin. Nasa ilalim lang pala ng unan. "2 mesages received" ang bumungad sa akin.

Parehong galing sa kanya yun. Ayaw ko na sanang basahin pero naunahan na naman ako ng daliri ko. Napindot nya na ang read. sabi nya, sure daw, papanoorin nya raw. Tapos ang isang message isang pampalubag-loob... Basta. May galit sa loob ko pero kinikilig ako. Ang labo. Basta!

Wait....

Wait.

Pano kung wala na nga talaga?

Baket kung kelan nakapagdecide ka nang magmove-on saka ka pa makukumbinse na masaya at masarap ang naghihintay....

Por dat, buhay na naman sya sa telepono ko. Nasayang lang ang "erase-a-txt-a-day" ko.

hay life.

eto pa pala... bading si Deirek. yun lang!

bertdei ko...

Mon, 16 Aug 2004 02:59:28 GMT

hay...

ang 20th bertdei ko ang pinakamasaya sa lahat. Di ko kasi inakala na magiging ganoon ito kasaya.

Kala ka tulad lang sya ng usual na bertdei ko.. konting handaan, konting chikahan...

pero hindi!

Full of surprises!

Sinimulan ng mg HOUSEMATES ko...

dumating ako sa bahay ng 9 pm ng Thursday night. dala ang isang latang ice cream, nais ko sanang isurprise sila. Maagang pabertdei ang plano ko. Pero iba pala ang plano nila para sa akin. Nadatnan ko ang 2 lang sa kanila. Nalungkot tuloy akong bigla. Di nangyari ang naisip kong manguyayari. Para pa silang walang ganang kumain ng ice cream, umuulan kasi. Nilagay ko na lang sa freezer at tumuloy na ako sa kuwarto. Nakatulog na ako.

Nagising na lang ako ng 12mn. May surprise pala sila para sa akin. Isang cake. Nagblow ako ng candle sa higaan... yak, di pa ako naghihilamos at nagtotoothbrush, nagblow agad!
hay, asteg talaga sila. Ang saya-saya. Salamat at naging bago ko silang kapamilya.

Pumasok ako sa F199...

Masaya ang araw ko.Binati ako ng blockmates at kaibigan ko.
kala ko yun na yun. Solve na ang bertdei ko. Isaw na lang kame sa hapon, ayos na.
Pero, di ko inakala na higit pa pala rito ang inihanda ng blockmates ko.
Isang cake ang ibinigay nila para sa kaarawan ko na iniabot pa ng isang di kilalang lalake (na feeling ko ay bading =))

Muli, nasurprise na naman ako. Salamat, salamat!

K4_2001, iba tlaga kayo.

Sa mga taong nasa likod ng surprise na ito, (di ko na lang babanggitin kung sino kyo, lam nyo na yun) salamat, salamat!

Sa ISAWAN...

masaya ako, sana naging masaya rin kayo... salamat sa mga nagpunta kahit yun lang ang treat ko, salamat sa mga nag-enjoy na lumagok ng suka at ngumuya ng isaw... salamat, salamat!

Pag-uwi ko sa Bahay...

simpleng hapunan lang ang aking handa. Kasama ang mga churchmates, masaya kameng nagsalu-salo. Salamat sa kanila at sa pamilya ko.

at ayun... tapos na ang bertdei ko.

Mga Pasasalamat...

sa pamilya ko, sa pagmamahal at suporta

sa text ng nanay ko

sa mga kaibigang bumati at di nakalimot

sa MATH dept. na nagpost pa ng PUCCA pagbati sa bukana ng building, isa kayong kapamilya

sa sapin-saping libro na bigay ni sarah (salamat, di mo lang alam kung gaano mo ako pinasaya)

sa chocolate na bigay ni alina at sa librong pinahiram nya =)

kay marella, salamat po..

kay ice, tnx sa es-crepe...

sa k4, sa cake, sarap,sarap,sarap,salamat

kay raya, sa libreng chowking, chismis at aral sa buhay atbp. hehe

sa mga housemates ko, astig talaga kayo!

kay super thoughtful na si con, salamat kapatid, ur my little sister, go WKW

kay eya at sa stillwaters, punta tayo bukas ha!

kay pareng Ca, ang tutor ko sa luvlyf

kay Mel, Emel at Liar at sa mga buhay- pag-ibig

at, si dianne pa pala, salamat sa sulat at sa desert nung preprod kina may

sa blockmates ko ulit, kayo ang nagpapasaya sa akin...

kay Bry at Stip

kay LA at Sam

kay Ivan din pala

kay Mam Kate at sa mga kuwentong pag-ibig... salamat sa FINAL words mo sa class, lubos akong natuwa

sa UP CAST, salamat... sa mga new mems =)

sa MCO, salamat, salamat. (kahit ipinagdiinan pa ni arjay na di sya magsasayang ng effort para gawan ako nun, huhuhu)

salamat kay gino at armi, ang utak ng banner na yun... Armi, isa kang tunay na ina =)

kay May, sa txt mo nung bday ko, oo alam ko namang luv nya ako, salamat sayo,inspirasyon kita...

kay blue, hehe, yes, nagagawa ko ng di ka hanapin sa isang araw, yeees!
sa lahat, lahat...

lalo na dun sa di ko na nabanggit (malilimutin lang talaga ako peo lubos akong natuwa sa mga pabati at surprises, salamat, salamat)

Salamat po!

Ang SAD part...

hindi pa rin ako binabati ni Neil, nakalimutan na yata nya ako

sana lang hindi

sana lang, wala lang syang load

hay... ang haba na neto

SALAMAT talaga!

mabuhay ang pelikulang Pilipino, hehe (labo!)